Czym są zęby zatrzymane?

Ząb zatrzymany to taki, który mimo prawidłowego rozwoju nie wyrzyna się w jamie ustnej lub wyrzyna się tylko częściowo. Zostaje on całkowicie lub częściowo uwięziony w kości szczęki bądź żuchwy. Problem ten dotyczy najczęściej zębów mądrości (trzonowców trzecich) oraz kłów górnych, choć zatrzymane mogą być również zęby stałe u dzieci.

Przyczyny powstawania

Do najczęstszych przyczyn zalicza się: brak miejsca w łuku zębowym, nieprawidłowe ułożenie zawiązka zęba, zbyt wczesną utratę zębów mlecznych, predyspozycje genetyczne oraz przeszkody mechaniczne, takie jak torbiele czy stłoczenia zębowe.

Objawy i zagrożenia

Zęby zatrzymane mogą długo nie dawać żadnych objawów. Niekiedy jednak powodują ból, obrzęk, trudności w gryzieniu, nawracające stany zapalne dziąsła czy przemieszczanie sąsiednich zębów. W skrajnych przypadkach ząb zatrzymany może doprowadzić do powstania torbieli, a nawet do resorpcji korzeni sąsiednich zębów.

Kiedy konieczne jest usunięcie?

Dr Aleksandra Rubinkiewicz z kliniki stomatologicznej Bel-dent.pl z Milanówka zwraca uwagę, że decyzję o ekstrakcji zdecydowanie powinien podjąć stomatolog lub chirurg szczękowo-twarzowy na podstawie badania klinicznego i zdjęcia RTG (najczęściej pantomogramu lub tomografii CBCT). Usunięcie jest wskazane, gdy:

• ząb powoduje dolegliwości bólowe lub nawracające infekcje,

• istnieje ryzyko powstania torbieli,

• ząb uszkadza korzenie sąsiednich zębów,

• utrudnia leczenie ortodontyczne.

Kiedy można go zostawić?

Nie każdy ząb zatrzymany wymaga usunięcia. Jeśli jest bezobjawowy, nie stanowi zagrożenia dla otaczających struktur i pacjent nie planuje leczenia ortodontycznego, lekarz może zalecić jedynie regularną obserwację z kontrolnymi zdjęciami RTG.

Zęby zatrzymane to problem, którego nie należy lekceważyć. Regularne wizyty kontrolne i diagnostyka obrazowa pozwalają w porę wykryć zagrożenie i podjąć odpowiednie leczenie.